De stoïcijnse filosofie wil mensen
helpen bij het zo veel mogelijk ontplooien van hun talenten en mogelijkheden.
Maar wat als die talenten en mogelijkheden beperkt worden door ernstige
lichamelijke of psychische problemen? Zoals een neiging tot somberheid of zelfs
een depressie. Stoïcisme is natuurlijk geen wondermiddel, en het is maar zeer
de vraag of filosofie u van een serieuze depressie kan genezen. Maar toch ook
op dat soort zwaardere obstakels heeft het stoïcisme weldegelijk een antwoord.
Het is natuurlijk niet zo dat alles
zo maar weer in orde komt als u een paar stoïcijnse boeken leest en wat van de in
deze cursus beschreven oefeningen uitvoert. Zo werkt het nu eenmaal niet. Het
stoïcisme werkt alleen voor mensen die er over blijven lezen en nadenken. Ook
in de antieke tijd werd al beseft dat alleen aandachtige herhaling in staat was
een langzame maar wel gestage verandering in gedrag en gemoedsbeweging te
bewerkstelligen. Filosofie is dus geen Haarlemmerolie maar helpt wel.
Als u vatbaar bent voor gevoelens
van somberheid of zelfs depressie is het van het grootste belang om uzelf en uw
psychische conditie continu in de gaten te houden. Een kleine verandering in uw
gemoedstoestand kan immers al leiden tot een nieuwe crisis. Als er iets is waar
het stoïcisme de nadruk op legt dan is het op het constant alert zijn op uw
eigen reacties en het permanent kritisch kijken naar de wijze waarop u op de
wereld reageert. ‘Wat gebeurt er nu echt? Hoe interpreteer ik dat en vooral wat
voel ik daarbij?’, zijn typische vragen die een stoïcijn zich telkens weer
stelt. Door deze stoïcijnse gerichtheid op het heden (denk bijvoorbeeld aan de
hic et nunc oefening) kunt een nieuwe aanval zien aankomen en misschien zelfs
in de kiem smoren.
Depressieve mensen zijn zich vaak,
net als een stoïcijn, sterk bewust van zichzelf. Daar stopt de overeenkomst
echter al meteen. Het verschil tussen een lijder aan depressies en een stoïcijn
ligt vooral in het negatieve zelfbeeld dat door een depressie wordt opgeroepen.
Als u aan een depressie lijdt kunt u nooit voldoen aan de hoge eisen die u aan
uzelf stelt. U piekert eindeloos over mislukkingen in het verleden, wat weer
nieuwe mislukkingen in het heden tot gevolg heeft. Ook de wereld zal zich nooit
aan uw eisen van perfectie kunnen aanpassen. U raakt in een vicieuze cirkel
waarbij uw beeld van uzelf en de wereld om u heen steeds negatiever wordt.
Het stoïcijnse onderscheid tussen
de dingen waar u controle over hebt, zoals uw meningen, beslissingen en gedrag,
en de dingen waar u geen controle over hebt, zoals de wereld en andere mensen,
kan helpen die vicieuze cirkel te doorbreken. Over uw bedoelingen hebt u macht,
over de resultaten van uw inspanningen gaat de wereld en hebt u geen macht.
Zodra u dat gaat beseffen heeft u al een belangrijke stap op weg naar een
verbetering gezet.
Een ander aspect van het stoïcisme
dat zou kunnen helpen is de gerichtheid op gemoedsrust. Het bereiken van
gemoedsrust is één van de belangrijkste doelen van deze filosofie en dat is
precies wat ook depressieve mensen wanhopig proberen te bereiken. Een stoïcijn
probeert dit, zoals we hierboven zagen, te verwezenlijken door alert te zijn op
negatieve emoties en die in de kiem te smoren en door iedere positieve emotie
te koesteren. Een stoïcijn probeert alles wat er uit een prettig gevoel te
halen valt er ook echt uit te persen. Klinkt behoorlijk hedonistisch niet waar?
En dat voor een filosofie die bekend staat om zijn strengheid en somberheid.
Nog een aspect van het stoïcisme
dat bij somberheid kan helpen is de techniek om tegenspoed bewust te gebruiken
als een karakteroefening. Marcus Aurelius zei het zo:
“Het leven heeft meer weg van een partijtje worstellen
dan van dansen. Je moet altijd bedacht zijn op een onverwachte aanval en stevig
in je schoenen staan.” (Marcus Aurelius, Meditaties, boek VII, hoofdstuk 61)
Het stoïcisme beschouwt het leven
als een trainingspartner bij het worstellen. Zo iemand wil je niet verslaan,
maar probeert je wel sterker te maken. Hij haalt allerlei onverwachte trucjes
met je uit om je te trainen en beter te maken. Kortom om je karakter te vormen.
Door tegenslagen als een training te gaan zien, worden ze misschien wel minder
moeilijk te dragen.
Soms gebeurt er iets onverwachts
waar u van slag door raakt. Een dergelijke donderslag bij heldere hemel kan
iemand die gevoelig is voor somberheid een flinke terugslag bezorgen. Voor
dergelijke situaties helpt de stoïcijnse techniek die wel de ‘premeditatio
malorum’, letterlijk ‘het slechte voorzien’ wordt genoemd. Het idee daar achter
is dat u zich regelmatig voorstelt dat er iets helemaal fout gaat. Door deze
negatieve visualisatie een aantal malen te doen gaat u zich als vanzelf
realiseren dat het ingebeelde scenario misschien wel wat minder erg is dan het
op het eerste gezicht lijkt. U doet deze oefening bovendien onder het
voorbehoud dat u zich realiseert dat u beschikt over de benodigde innerlijke
veerkracht om met de situatie om te gaan. Een ‘erge’ gebeurtenis wordt een stuk
minder erg als u er op voorbereid bent.
U kunt deze oefening het best met
kleine ergernissen beginnen. Bijvoorbeeld met een lange rij voor de kassa op
een moment dat u eigenlijk ontzettend veel haast hebt. Maar de oefening kan u
ook voorbereiden op akeligere gebeurtenissen zoals de dood van een geliefde of
zelfs uw eigen dood. Dat klinkt een depressief persoon misschien wel wat erg
morbide in de oren. Ik voel me al somber, waarom moet ik me dan opzettelijk het
‘allerergste’ voor de geest gaan halen? Simpelweg omdat het helpt. Door u
regelmatig een vervelende situatie in te beelden vermindert uw angst voor die
situatie en bereidt u zich mentaal voor op een crisis. U bent er minder bang
voor en bovendien ook nog eens beter tegen opgewassen. Daarnaast heeft de
‘premeditatio malorum’ ook nog een vrolijkere kant. Ze versterkt uw waardering
voor de keren dat het allemaal wel goed gaat. Voor de keren dat u wel succes
hebt en niet angstig of somber wordt.
Soms staan we onszelf in de weg. We
willen ons leven wel verbeteren en weten zelfs waar we naar toe willen en hoe
we dat zouden kunnen doen, maar toch kunnen we ons daar op de één of andere
manier niet toe zetten. Somberheid en zelfs depressies houden ons tegen om een
beter en prettiger leven te leiden. Stoïcisme wil mensen een andere manier om
tegen het leven aan te kijken bieden. Het wil uw perspectief op u zelf en de
wereld veranderen. Zo’n perspectief wisseling maakt dat u zich beter staande
kunt houden. Het stoïcisme biedt vaardigheden die u daarbij kunnen helpen.
Vaardigheden die niet alleen van nut zijn voor sombere mensen, maar voor ons
allemaal. Iedereen zal immers geconfronteerd worden met tegenslagen en
moeilijkheden. Stoïcisme is misschien dan ook wel de moeite waard om eens te
proberen.
(FRAGMENT UIT DE CURSUS ‘STOÏCISME
VOOR BEGINNERS’)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten