THERAPEUTEN EN FILOSOFIE

Waarom zouden therapeuten en hun cliënten zich voor filosofie en in het bijzonder filosofie uit de Oudheid moeten interesseren? Filosofie en psychologie hebben toch niets met elkaar te maken? Niets is minder waar. Tegenwoordig is filosofie inderdaad vooral een nogal ondoorzichtig en stoffig tijdverdrijf voor oudere geleerden in hun zelfgebouwde ivorentorens. Maar in de Oudheid was dat wel anders. Filosofie was in die tijd een manier van leven. Het was een ‘savoir vivre’ dat richting en zin gaf aan het leven van de mensen die er voor kozen om de levenskunst van één van de filosofiescholen te volgen. Het leerde ze hoe ze een spiritueel, waardevol, maar vooral ook gelukkig leven konden leiden.

Ook in onze tijd bestaat er voor veel mensen behoefte aan richting en zingeving. Het zijn verwarrende tijden. Het lijkt wel alsof iedereen druk en gestrestst is. De wereld gaat steeds sneller en wordt hoe langer hoe angstaanjagender. Klimaatsverandering, kunstmatige intelligentie, werkstress, ongebreideld consumentisme, sociale media, oorlogen het houdt niet op. Tegelijkertijd zijn oude vertrouwde instellingen die zekerheid en houvast boden aan erosie onderhevig. Veel mensen zoeken daarom troost en verdoving in het najagen van pleziertjes, verslavingen of allerlei oosterse religies. Tranquilizers en antidepressiva zijn vandaag de dag de meest voorgeschreven medicijnen terwijl psychotherapie en zelfhulpcursussen immens populair zijn.

Therapieën en cursussen die echt helpen. Laat daar geen twijfel over bestaan. Maar voor veel mensen zijn het toch vooral lapmiddelen. Ze helpen je er weer even bovenop en zorgen ervoor dat je er weer een tijdje tegenaan kan. Even een dipje dat zo snel mogelijk weer verholpen moet worden zodat je je weer opnieuw in de hectiek van ratrace kunt storten. Toch is dat niet wat mensen echt willen. Het is niet wat ze zoeken en eigenlijk stellen wij als therapeuten onze cliënten teleur omdat we ze noodgedwongen niet meer dan een ‘quick fix’ kunnen aanbieden.

Mensen zoeken meer, ze zoeken een antwoord op hun levensvragen. Ze zoeken meer diepgang en een manier van leven waarmee ze hun bestaan vorm en zin kunnen geven. Slechts weinig therapeuten weten dat de oude filosofen een antwoord hebben op dit soort vragen. In dit blog wil ik u op een simpele recht toe recht aan en vooral praktische wijze kennis laten maken met één van die antieke filosofiescholen: het stoïcisme. Het stoïcisme is materialistisch en staat met beide benen in de modder en toch is het ook spiritueel en leert het de eenheid van het menselijk bewustzijn met het universum. Weinig mensen weten dat het aan de basis staat van RET en CGT. Het kende destijds al een heel scala aan technieken om mensen te helpen hun bestaan wat dragelijker te maken, maar het is meer. Naast een praktische therapeutische kant geeft het een frame waarbinnen je je leven vorm kunt geven. Het is daarmee een levenskunst die u en uw cliënten kan helpen bij een zo volledig mogelijke zelfontplooiing, waarbij u het contact met uzelf, uw medemens en de kosmos kunt leren herstellen. Ik hoop dat mijn blogs u en uw cliënten een beetje kunnen helpen een gelukkiger mens te worden.